De auteurs van de boeken van het Nieuwe Testament lazen de boeken (of eigenlijk boekrollen) van het Oude Testament in het (Koinè) Grieks. Deze Griekse boekrollen van het Oude Testament zijn gemaakt sinds het jaar 250 vóór onze huidige jaartelling, want vanaf die tijd kregen naar verluidt in totaal 70 geleerden de opdracht om deze teksten te vertalen vanuit een oude geschreven taal genaamd “Ketav Ivri”, afkomstig uit het Phenicische schrift. Deze Griekse vertaling van het Oude Testament (waaraan in totaal ongeveer 117 jaar is gewerkt) staat tegenwoordig bekend als de Septuagint, afgeleid van het Latijnse woord voor 70 (of LXX in Romeinse cijfers). In dezelfde taal werd ook het Nieuwe Testament geschreven. In deze Griekse teksten werd geen onderscheid gemaakt tussen hoofd- en kleine letters, die allemaal dezelfde manier werden geschreven (meestal in kleine letters). Evenmin kenden deze originele Griekse teksten leestekens.

Pateo’s Originele Versie (POV) van de Bijbel is tot stand gekomen met inachtneming van de volgende vertaalregels (van de Griekse bronteksten):

• Zoals hierboven al aangegeven werden er in de originele boekrollen die we nu kennen als Bijbelteksten geen onderscheid gemaakt tussen hoofd- en kleine letters. Evenmin bevatten deze teksten leestekens. Omwille van de leesbaarheid zijn hoofdletters en leestekens toegevoegd op basis van de interpretatie door de vertaler.

• Alle namen zijn daarom ook voorzien van een beginhoofdletter, maar verder zijn deze namen letterlijk getranscribeerd, en derhalve niet vertaald (of vernederlandst). Deze POV-namen verschillen daarom in de meeste gevallen van de namen zoals deze inmiddels gemeengoed zijn geworden. Het voordeel van deze nieuwe namen is dat zij gelijk zijn in alle talen die gebruik maken van het Latijnse alfabet.

• Om zo dicht mogelijk bij de originele tekst te blijven leest de POV-woordvolgorde in sommige gevallen enigszins vreemd, maar zonder de strekking ervan onduidelijk te maken.

Pateo’s Originele Versie van de Bijbelboeken wordt boek voor boek, hoofdstuk voor hoofdstuk, vertaald naar het Nederlands (evenals naar het Engels). Hieronder staat weergegeven voor welke Bijbelboeken er al een dergelijke authentieke vertaling beschikbaar is, waarbij de belangrijkste Bijbelboeken als eerste zijn hervertaald (en vervolgens uitgelegd). Wie dit bestelt voor slechts € 25 per POV-Bijbelboek ontvangt dan een PDF-bestand met daarin van ieder vers de originele Koinè-Griekse tekst, de letterlijke Engelse vertaling en de letterlijke Nederlandse vertaling. Tevens kan daarna een vers-voor-vers Exegese van dit Bijbelboek worden aangeschaft voor € 250. Dit zijn dan één of soms twee PDF-bestanden per hoofdstuk. Om een POV-Bijbelboek of de uitgeschreven Exegese daarvan te bestellen stuur je een bericht via e-mail.

	OT01 Het Bijbelboek Genesis is het eerste Bijbelboek van het Oude Testament. De originele LXX-versie kent 50 hoofdstukken, evenveel als de Exegese ervan. Bestelcode: OT01POV Publicatiedatum: 2026/08/21 Bladzijden: 262 (liggend A4-formaat) Prijs: € 25
	OT02 Het Bijbelboek Exodus is het tweede Bijbelboek van het Oude Testament. De originele LXX-versie kent 40 hoofdstukken, evenveel als de Exegese ervan. Bestelcode: OT02POV Publicatiedatum: 2026/09/04 Bladzijden: 208 (liggend A4-formaat) Prijs: € 25
	OT39 Het Bijbelboek Daniël is de laatste in de reeks van de Grotere Profeten, en daarmee tevens het laatste Bijbelboek van het Oude Testament. De originele LXX-versie kent 14 hoofdstukken, inclusief een appendix bij de hoofdstukken 3 en 12. De Exegese ervan omvat 19 hoofdstukken. Bestelcode: OT39POV Publicatiedatum: 2026/09/08 Bladzijden: 108 (liggend A4-formaat) Prijs: € 25

	TN03 Het Nieuwe Testament begint met drie zogeheten synoptische versies van het Evangelie. Het woord Evangelie betekent letterlijk ‘het goede nieuws’. In de eerste vier verzen geeft de auteur van “Het Evangelie volgens Loukas” (of Lucas) de beweegredenen aan voor het hebben geschreven van deze versie. Uit de Exegese van deze derde synoptische Evangelie-versie blijkt inderdaad de juistheid daarvan, aangezien dit eigenlijk het eerste Bijbelboek had moeten zijn van het Nieuwe Testament. Dit Lucas-evangelie kent 24 hoofdstukken, evenveel als de Exegese ervan.
	TN19 Het 19e Bijbelboek van het Nieuwe Testament wordt gewoonlijk aangeduid als de “Brief aan de Hebreeën”. Deze gangbare naamgeving is ronduit absurd, want allereerst is dit geen brief maar een traktaat, en ten tweede is dit traktaat helemaal niet gericht aan aanhangers van het joodse geloof. Dit geniale traktaat toont namelijk juist de onwetendheid aan van het jodendom. Met de “Hebreeën” worden in dit traktaat de Aramees sprekende Evangelisten in Palestina bedoeld, maar de werkelijke doelgroep voor dit traktaat zijn alle Evangelisten (dus van alle plaatsen en alle tijden). Aan het einde van dit traktaat (in vers 13:22) wordt bovendien de echte titel ervan vermeld, namelijk “Woord van Aansporing” (of Logos tes Parakleseos in getranslitereerd Koinè-Grieks). Dit Bijbelboek kent 13 hoofdstukken, evenveel als de Exegese ervan.
	TN27 anwege de complexe symboliek is het laatste Bijbelboek tevens het meest enigmatische boek van de gehele Bijbel, dus van zowel het Oude- als het Nieuwe Testament. Feitelijk is “Openbaring” slechts de verkorte titel van dit Bijbelboek, en luidt de volle titel ervan, tevens de beginwoorden: “Openbaring van Jezus Christus” (of Apokalypsis Iesou Christou in getranslitereerd Koinè-Grieks). De goede verstaander wordt daarmee gelijk op het juiste spoor gezet, maar helaas hebben religieuze gelovers geen oren om te horen, noch ogen om te zien. Dit Bijbelboek kent 22 hoofdstukken, evenveel als de Exegese ervan.